X
تبلیغات
JASFASS - اجزای تشکیل دهنده شیر

JASFASS

انجمن علوم دام و طیور (اطلاع رسانی علمي و كاربردي )

·  حدود 50 درصد چربی شیر از اسید های چرب با زنجیره کوتاه به خصوص استات و بوتیرات ساخته می شود. این چربی ها در شکمبه تولید می شوند. اسیدهای چرب با زنجیره بلند چربی های غذایی, اجرام میکروبی و چربی ناحیه پشت مابقی چربی شیر را تولید می کنند.

 

·  اگر سطوح بالایی از اسیدهای چرب اشباع نشده که در شکمبه موجود هستند خورده شوند، می توانند مانع از سنتز چربی شیر شوند. بیشتر این اسیدهای چرب ترانس وقتی شکمبه اسیدی است از آن می گریزند.

 

·  بیش از 90 درصد پروتئین های موجود در شیر از اسیدهای آمینه, گلوکوز و استات ها در پستان ساخته می شوند. مقدار کافی از هر کدام باید فراهم باشد تا سلول های پستان توانایی تولید پروتئین خود را به طور کامل نشان داده و تولید پروتئین شیر را به حداکثر برسانند.

 

·  تغییر در جیره غذایی که ذخیره گلوکوز را در پستان افزایش می دهد, مقدار لاکتوز ساخته شده را زیاد خواهد کرد، تولید شیر افزایش پیدا می کند ولی به غلظت لاکتوز شیر تولیدی افزوده نمی شود.

 

 

 

مقادیر بالایی از محصولات فرآوری شده شیر نظیر پنیر و کره از شیری که درصد بیشتری از اجزای تشکیل دهنده شیر را دارد می تواند ساخته شود. بنابراین تولید کنندگان این محصولات معمولا ً برای محصولاتشان بهای اضافی می پردازند. بازار خاص شیر با ارزش واقعی چربی و پروتئین موجود در شیر تغییر می کند. غالبا ً یک تغییر غذایی؛ تولید شیر, چربی و پروتئین را افزایش می دهد ولی درصد پروتئین یا چربی شیر همان مقدار می ماند یا کم می شود.

 

این مسئله خصوصا ً زمانی که عمل آورندگان شیر بهایی برای وزن یا مقدار چربی, پروتئین یا خوردنی های جامد مشتق شده از شیر می پردازند, می تواند برای تولید حجم بیشتری از شیر بدون تغییر یا با کمی کاهش در مواد تشکیل دهنده آن پر منفعت تر و آسان تر باشد. انجام محاسبات ریاضی مهم است.

 

چربی شیر

 

اثرات غذایی بر  چربی شیر

 

اسیدهای چرب با زنجیره کوتاهی که در اثر اسیدهای چرب متغیر با زنجیره کوتاه,عمدتا ً استات و بوتیرات در پستان ساخته شده اند, از تخمیر فیبر در شکمبه تولید می شوند. در عوض اسیدهای چرب با زنجیره بلندی که در پستان ساخته نمی شوند محصول اسیدهای چرب غذایی, میکروب های شکمبه و چربی ناحیه پشت گاو هستند. اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه و زنجیره بلند برای تشکیل دادن چربی شیر به نسبت تقریبا ً مساوی (حدود 50/50) با هم ترکیب می شوند.

 

میکروب های شکمبه 60 تا 90 درصد زنجیرهای اسید چربی که به شکمبه داخل می شوند را اشباع می کنند. اسیدهای چرب کاملا ً اشباع شده یا اسید های چرب غیر اشباع با یک باند مضاعف با آرایش ترانس (اتم های هیدروژن روی هر دو طرف اسید چرب دو شاخه تا این که روی همان طرف آن همچنان که قرارگیری در آرایش سیس) ممکن است از شکمبه فرار کنند. مقادیر افزایش یافته این اسیدهای چرب ترانس در روده با سندروم چربی کم شیر (low fat milk syndrome) در ارتباط است. می توان حدس زد که اسیدهای چرب ترانس مانع از سنتز چربی پستانی از زنجیره کوتاه VFA می شوند.

 

دلایلی برای افزایش مقدار اسیدهای چرب ترانس وارد شده به روده گاو وجود دارد. وقتی گاوها جیره غذایی شامل مقدار زیادی از اسیدهای چرب اشباع نشده که در شکمبه موجود هستند را بخورند, بیشتر اسیدهای چرب ترانس از شکمبه می گریزند. هنگامی که شکمبه گاوها اسیدی می شود، خروج اسیدهای چرب ترانس از شکمبه افزایش می یابد. کاهش در استات شکمبه: نسبت پروپیونات مشاهده شده با اسیدی شدن شکمبه نشانه یک تغییر در تخمیر شکمبه است که خروج اسیدهای چرب ترانس از شکمبه را افزایش و غلظت چربی شیر را کاهش می دهد.

 

تأمین محصولات مورد نیاز برای ساخت چربی شیر

 

حدود 50 درصد از چربی شیر توسط اسیدهای چرب با زنجیره کوتاه، به خصوص استات و بوتیرات ساخته می شود. این ها عمدتا ً از تخمیر فیبر در شکمبه ساخته می شوند. تخمیر خوب فیبر نتیجه تغذیه علوفه با قابلیت هضم بالا و خوراک های جنبی, کنترل PH شکمبه, کنترل درجه چربی موجود شکمبه در جیره غذایی (کمتر از 5 درصد) و فراهم کردن مقدار کافی از نیتروژن موجود شکمبه و اسیدهای آمینه است.

 

حدود 50 درصد از چربی شیر توسط اسیدهای چرب با زنجیره بلند ساخته می شود. این چربی ها از چربی ناحیه پشت گاو, چربی غذایی و چربی میکروبی شکمبه ناشی می شوند. هنگامی که گاو در تعادل انرژی مثبت قرار دارد (بعد از 30 تا 60 روز شیردهی) برای او دشوار است که چربی را از ناحیه پشت خود بگیرد و آن را در شیر قرار دهد. بنابراین وفتی گاو وارد تعادل انرژی مثبت می شود, بیشتر این اسیدهای چرب با زنجیره بلند باید از جیره غذایی تأمین شوند. معمولا ً چربی های غذایی، مواد تکمیلی برای برآورده کردن نیازهای اصلی انرژی گاو هستند. غالبا ً وقتی مکمل ها به حیوان داده شد, چربی های غذایی، سنتز چربی شیر همچنین میزان شیردهی را افزایش می دهند بدون اینکه محتوای چربی شیر تغییر کند. به خصوص در مورد چربی شیر, آن ها نیاز غذایی نیستند. شاید در آینده چنین چیزهایی توصیه شوند.اما در کل، اگر اسیدی شدن شکمبه گاو؛ کنترل شود و نیازهای انرژی او توسط آمیزه ای از فیبر, کربو هیدرات های غیر فیبری و چربی برآورده شود، هیچ کمبودی در اسیدهای چرب با زنجیره بلند رخ نمی دهد که سبب پایین آمدن تولید چربی شیر شود.

 

محدود کردن محصولاتی که مانع سنتز چربی شیر می شوند

 

اسیدهای چرب اشباع نشده موجود در شکمبه

 

اسیدهای چرب اشباع نشده شکمبه در درجه اول از منابع گیاهی یا ماهی تأمین می شوند. چربی های موجود در دانه های کامل از قبیل سویا و پنبه دانه به تدریج در شکمبه ذخیره می شوند. این اسیدهای چرب اشباع نشده موجود، معمولا ً قبل از آن که شکمبه را ترک کنند به طور کامل به اسید چرب اشباع شده تبدیل خواهند شد. ولی اگر به محیط شکمبه لطمه ای وارد شود یا اگر مقادیر زیادی از دانه های سبوس دار خورده شوند, چربی ها ممکن است شکمبه را به صورت اسیدهای چرب ترانس ناقص ترک کنند که باعث پایین آمدن چربی شیر می شود.اگر روغن های غیر نباتی خورده شوند،انتظار می رود که آن ها در شکمبه را به صورت اسیدهای چرب ترانس باقی مانده و چربی شیر را کاهش دهند.

 

تأثیر شکل چربی بر میزان چربی شیر

 

پنبه دانه های کامل روغن پنبه دانه کنترل  
56/8 56/1 59/4 میزان شیردهی (پوند در روز)
3/70الف 2/99ب 3/54الف چربی شیر (%)

مقادیر واقع در یک ستون با اندیس بالا های مختلف, متفاوتند (05/0 > P).

تنظیم شده توسط محمد و دیگران, 1998

 

اسیدی شدن شکمبه

 

وقتی شکمبه اسیدی است مقادیر زیادی از اسیدهای چرب از آن فرار می کنند. در مجموع، فیبر دستگاه گوارش و تولید اسید استیک در شکمبه های اسیدی کاهش می یابد. بنابراین هر تلاشی باید انجام گیرد تا اسیدی شدن شکمبه به منظور جلوگیری از سندروم کمی چربی شیر کنترل شود.هنگام تبدیل کربوهیدرات به انرژی, میکروب های شکمبه اسید تولید می کنند. اسیدهای شکمبه توسط بافرهای بزاق و بافرهای مکمل نظیر بی کربنات سدیم محافظت می شوند. فیبر, تولید بزاق را تحریک می کند. اسیدهای شکمبه از سوی آن توسط برجستگی های انگشت مانند روی دیواره آن موسوم به پاپیل ها جذب می شود. فیبر بلند محتویات شکمبه را به حرکت وا می دارد تا جذب اسید توسط پاپیل های شکمبه زیاد شود. اگر اسیدها به اندازه کافی جذب یا محافظت نشوند، انباشته و منجر به بالا رفتن درجه اسیدی شکمبه می شوند.

 

راهنمایی های تغذیه ای و مدیریتی برای احتراز از اسیدی شدن شکمبه

 

-  برای افزایش اندازه پاپیلای شکمبه، پیش از تغذیه با مقدار زیادی از غلات، به تدریج غلات را قبل و بعد از زایمان اضافه کنید.

-  NFC را از 40 درصد بالاتر نبرید و از نشاسته و قندهایی که به سرعت هضم می شوند، بپرهیزید.

-  هنگام تغذيه غلات ، مانع از خورده شدن حلزون بدون صدف شوید (مقدار خورده شده در یک وعده بیشتر از 10 پوند (5/4 کیلوگرم) نباشد) و مجموع جیره مخلوط (TMR) را دسته بندی کنید.

-  به گاوها پیش از غلات، علف خشک دهید به خصوص به عنوان اولین چیز در صبح.

-  اطمینان حاصل کنید که حداقل 15 درصد از تکه های جیره غذایی بیش از 5/1 اینچ طول دارند.

-  فیبر حاصل از تجزیه با شوینده های خنثی (NDF) علوفه ای باید بیش از 19 درصد جیره غذایی را تشکیل دهد.

-  علوفه یا TMR را در 24 ساعت روز در دسترس گاو بگذارید.

-  بافرها نظیر بی کربنات سدیم را به جیرهخ غذایی گاوهای پرتولید در %1 ماده غذایی خشک اضافه کنید. بافر و نمک به عنوان انتخاب آزاد پیشنهاد می شود.

-  تنش گرمایی را محدود کنید. گاوهایی که تحت استرس گرمایی باشند فیبر کمتری می خورند. از هواکش و **** استفاده کنید. قسمت بالای طویله را باز بگذارید.

 

مراقبت از نشانه های اسیدی شدن....... نوسانات تغذیه ای و تولید شیر روزانه. مدفوع غیر عادی. کم شدن نشخوار. افت عمومی گاو.

 

اکسید منیزیم

 

تغذيه اکسید منیزیم (2 اونس (57 گرم) در روز) همراه با بی کربنات سدیم، تأثیر افزایشی بر چربی شیر دارد. همچنین اکسید منیزیم به وسیله افزایش میزان جریان مایع از شکمبه، چربی شیر را افزایش می دهد و بنا براین توسط افزایش جذب اسیدهای چرب لازم برای ساخت چربی شیر در پستان, درجه اسیدی شکمبه را کاهش می دهد. مکانیزم درست این واکنش ها هنوز ناشناخته باقی مانده است.

 

اثرات غیر غذایی بر چربی شیر

 

ژنتیک, فصل و مرحله شیرواری می تواند به شدت بر محتوای شیر تأثیر بگذارد. نژادهای رنگی، شیری با محتوای چربی بیشتر تولید می کنند. حتی در یک نژادهم بعضی از گله ها و گاوهای بین آن به دلایل ژنتیکی، شیری با چربی بیشتر تولید می کنند. در مراحل بسیار ابتدایی شیردهی, گاوها مقدار قابل ملاحظه ای از ذخیره بدن خود را که ممکن است در یک تست بالا رونده چربی داشته باشند صرف می کنند. به بیان دیگر، درصد چربی شیر با به حد اکثر رسیدن شیر, کاهش و با افول تولید شیر بعد از به حد اکثر رسیدن آن, افزایش می یابد. محتوای چربی شیر اغلب در تابستان به دلیل تنش گرمایی کم مي شود.

 

روش نمونه گیری و مشکلات مکانیکی می تواند در صد چربی شیر را در مخزن نمونه کاهش دهد. یخ زدگی, فعالیت بیش از حد یا خراب شدن پمپ ممکن است سبب کاهش محتوای چربی شیر شود. در این حالت، شاید میانگین شیرتك تك گاوها (مانند آن چه برای تست DHI است) بیش از شیر آنالیز شده تانک توسط پردازشگر باشد. ورم پستان تحت بالینی می تواند باعث تقلیل چربی شیر شود.

 

پروتئین اصلی شیر

 

محتوای پروتئین اصلی شیر بر رطوبت, ظاهر, مزه و مقدار بارآوری پنیر تأثیر می گذارد. سه نوع عمده از پروتئین های اصلی شیر یافت می شوند: کازئین (78-75 درصد), بتالاکتوگلوبین (12-7 درصد) و آلفا لاکتالبومین (5-2 درصد). در گذشته بسیاری از سرویس های آزمایشی و سیستم های فرآوری شیر, شیر را برای یافتن "مقدار کل پروتئین" تجزیه و تحلیل کردند. این مقدار به سادگی با ضرب محتوای نیتروژن شیر در فاکتور 38/6 محاسبه می شود. این محاسبه بر پایه این فرض استوار بود که پروتئین شیر حدود 15 درصد نیتروژن دارد. به هر حال این "مقدار کل پروتئین" تخمینی، نیتروژن غیر پروتئینی (NPN) که ارزش آن توسط آزمایشگر نادید گرفته می شد را هم شامل می شد. NPN در یک دامنه 2 تا 10 درصدی از "مقدار کل پروتئین" شناخته می شود. یک روش جدید که هم اکنون نیز استفاده می شود اندازه گیری "پروتئین اصلی" در آزمایشگاه ها است. "پروتئین اصلی" شامل NPN نیست و یک وسیله اندازه گیری پروتئین (زنجیره های اسید های آمینه) ارزشمند برای آزمایشگر می باشد.

 

تأثیرات غذایی بر پروتئین شیر

 

تغییر دادن محتوای چربی شیر به مراتب آسان تر از تغییر دادن محتوای پروتئین شیر است. بیش از 90 درصد پروتئین های شیر در پستان توسط اسیدهای آمینه, گلوکوز و استات ساخته می شود. هدف متخصصان تغذیه فراهم کردن سلول های پستان با مقدار کافی از هر کدام آن ها است تا سلول ها بتوانند توانایی خود را درتولید پروتئین و تولید بیشترین میزان شیر، نشان دهند. تولید پروتئین، معمولا ً به وسیله اسید آمینه که از کوچک ترین ذخیره های مرتبط با گاو به شمار می رود, محدود شده است. این اسید آمینه، "اسید آمینه محدود کننده اولیه" ((first-limiting amino acid نامیده می شود. این اسید آمینه, حلقه گم شده زنجیره پروتئین است و هنگامی که استفاده می شود تولید پروتئین متوقف خواهد شد. همچنین انرژی گلوکوز یا استات می تواند سنتز پروتئین شیر را محدود کند.

گاو، اسید آمینه را به وسیله روده از دو منبع عمده دریافت می کند. میکروب های شکمبه 50 تا 70 درصد اسیدهای آمینه و پروتئین غیر قابل تجزیه موجود در شکمبه (پروتئین بای پس یا UIP) بقیه را فراهم می کند. بازده تبدیل نیتروژن غذا به پروتئین شیر توسط گاو نسبتا ً کم است (25 تا 30 در صد). گاو برای به کار انداختن روده, کبد و دیگر بافت ها اسید آمینه زیادی مصرف می کند. این مسئله، تبدیل پروتئین به حالت خوراکی را دشوار می سازد. ضمنا ً آن چه در تولید پروتئین شیر اهمیت دارد این است که تعادل اسیدهای آمینه تا جایی پیش رود که تک تک اسیدهای آمینه برای تولید غده پستانی به سادگی در دسترس باشند.

 

وقتی ما به وجود اسید آمینه بهتری پی ببریم شاید تنظیم جیره بندی اسیدهای آمینه و پیش بینی و بهبودبخشی محتوا ومیزان پروتئین شیر برای متخصصان تغذیه آسان تر شود. پژوهش بیشتری لازم است تا به متخصصان تغذیه کمک کند مقدار اسید آمینه ای که هر روز توسط میکروب های شکمبه تولید می شود را دقیقا ً پیش بینی کنند. تحقیق بیشتر، همچنین به پیش بینی مقدار اسید آمینه ای که در اثر علوفه از شکمبه عبور کرده و توسط روده کوچک جذب شده اند، کمک می کند. خوشبختانه ما برای شناخت چیزهایی درباره میکروب های شکمبه و ذخیره اسید آمینه عبوری از شکمبه ، کارهایی انجام داده ایم. بررسی ها نشان می دهد ما می توانیم میزان دانش فعلیمان را بهبود بخشیم.

 

اسید های آمینه میکروبی شکمبه

 

اولین قدمی که باید برای افزایش پروتئین شیر برداشته شود، مراقبت از میکروب های شکمبه است. این یعنی فراهم آوردن علوفه با قابلیت هضم بالا, به حد اکثر رساندن خشکی محتوای غذا, مانع شدن از اسیدی شدن شکمبه تحت بالینی, فراهم کردن مقدار کافی از پروتئین های قابل حل و غیر قابل تجزیه و همزمان کردن پروتئین ها و کربو هیدرات های قابل دسترس در شکمبه. چربی بیش از اندازه در شکمبه (بیش از 5 درصد چربی موجود در شکمبه) می تواند رشد میکروب های شکمبه را کاهش دهد.

وضعیت اسید آمینه میکروب های شکمبه بسیار شبیه به وضعیت آن در پروتئین شیر است. بنابراین اسیدهای آمینه میکروبی توسط حیوان به سادگی و به طور مؤثری به پروتئین شیر تبدیل مي شوند.

 

درصد اسیدهای آمینه تشکیل شده توسط میکروب های شکمبه از کل اسیدهای آمینه شیر

 

درصد اسید آمینه میکروبی از کل اسیدهای آمینه شیر* اسید آمینه
 %142 آرگینین
%107 هیستادین
 %93 ایزو لوئیسین
%94 لوئیسین
%99 لیزین
%93 متیونین
%114 فنیلالانین
%111 ترائونین
%76 والین

* (اسید آمینه شکمبه (درصد کل اسیدهای آمینه اصلی)÷

اسید آمینه پروتئین شیر (درصد کل اسیدهای آمینه اصلی)×100)

(تنظیم شده توسط سیمور و نوکک (1994) و سی جی شواب از دانشگاه NH, 1992)

اسیدهای آمینه تجزیه ناپذیر شکمبه

 

مخلوط شدن اسیدهای آمینه شکمبه با پروتئین تجزیه ناپذیر شكمبه، بر تولید پروتئین شیر اثر می گذارد. ذرت و محصولات فرعی آن از قبیل ********** و گلوتن ذرت به عنوان عوامل کاهش لیزین شناخته می شوند. دانه سویا نیز به عنوان عامل کاهش متیونین شناخته می شود. پروتئین های حیوانی، اسید هاي آمینه اي را که بیش از پروتئین های ذرت و سویا به شیر شباهت دارد به وجود می آورند. همچنین اسیدهای آمینه عبوری منفرد هم در تشکیل مواد غذایی خوراک شرکت می کنند. این مخلوط شکمبه ای عبوری از اسیدهای آمینه، باید برای اسیدهای آمینه وضعیتی فراهم کند که پروتئین های میکروبی ساخته شده در شکمبه را تکمیل کنند. هدف, ترکیب کردن دو منبع اسید آمینه برای ساخت یک ذخیره اسید آمینه روده ای شبیه به آن چه برای تولید پروتئین شیر نیاز است, می باشد. بیشتر بررسی ها به همراه بای پس تکمیلی اسیدهای آمینه، شیر (پوند) و دهش پروتئین شیر (پوند) را در اوایل دوره شیرواری افزایش می دهد ولی به محتوای پروتئین شیر (درصد) در اواخر دوره شیرواری افزوده می شود.

 

پژوهش ها حاوی بررسی تأثیر اسیدهای آمینه غذایی بر پروتئین شیر توسط وارد کردن صحیح اسیدهای آمینه در شیردان یا روده یا تغذیه اسیدهای آمینه "محافظت شده در برابر شیرابه شکمبه" (Rumen-protected) هستند. یک بررسی روی 259 رأس گاو هلشتاین در بین 6 گله مختلف دانشگاهی انجام شد تا اثر متیونین محافظت شده در برابر شیرابه شکمبه ای و لیزین بر روی پروتئین شیر مشاهده شود. شالوده غذایی که گاوها می خوردند ذرت سیلو شده, دانه ذرت و نیز بلغور سویا یا گلوتن ذرت بود. غذاها با مقادیر متنوعی از لیزین یا متیونین محافظت شده، تکمیل شده بودند. میتونین اضافی در گاوهایی که غذایی شامل گلوتن ذرت خورده بودند, پروتئین شیر را افزایش نداد. این مسئله نشان داد حتی با وجود افزایش محتوای متیونین خون, متیونین, اسید آمینه را در وعده غذایی محدود نمی کند.

 

انرژی

 

برای ادامه تولید پروتئین شیر, انرژی لازم است. به نظر می رسد در اوایل دوره شیرواری، انرژی افزایش یافته با این که سبب تولید شیر و پروتئین شیر می شود, اثر کمی بر درصد پروتئین شیر دارد. در اواخر دوره شیرواری, انرژی، غلظت پروتئین شیر را تا اندازه مشخصی زیاد می کند. برخی از این واکنش ها در پروتئین شیر ممکن است به دلیل وجود گلوکوز یا استات اضافی موجود در پستان باشد ولی انرژی افزوده شده می تواند به صورت خیلی مهمی سبب افزایش سنتز پروتئین میکروبی شود که ذخیره اسید آمینه را در پستان افزایش می دهد. بررسی ها نشان داده اند تغذیه بیشتر کربوهیدرات هایی که در شکمبه وجود دارند می تواند به تولید پروتئین شیر بیفزاید.

 

یک بررسی اروپایی روی 3500 رأس گاو نشان داده وقتی مقدار پروتئین شیر کمتر از 3 درصد کاهش یابد, به تعداد روزهای غیر آبستنی گاو افزوده می شود. کمی پروتئین شیر می تواند این امر را خاطر نشان کند که گاو در تعادل انرژی منفی است.

 

چربی غذایی

 

چربی غذایی بیش از اندازه می تواند تولید پروتئین شیر را کم کند ولی علت این حالت هنوز مشخص نیست. جانشین سازی چربی به جای کربوهیدرات در دسترس شکمبه ای ممکن است سنتز پروتئین میکروبی را پایین آورده و به این ترتیب مقدار اسید آمینه موجود در پستان را کاهش دهد. همچنین چربی می تواند مانع از رشد حتمی و بی درنگ میکروب شود. مقدار معدودی از شواهد حاکی از آن است که که لیپیدهای بیش از حد می توانند راه استفاده و پردازش اسید آمینه توسط حیوان را تغییر دهند. برخی متخصصان تغذیه, توصیه می کنند به ازای هر 3 درصد چربی اضافه شده در یک جیره، یک درصد UIP بیشتر اضافه شود.

 

تغذیه دوره خشکی

 

یک بررسی از دانشگاه کرنل نشان داد وقتی گاوها از سه هفته قبل از زایش, با مخلوط خوبی از اسیدهای آمینه غیر قابل تجزیه تغذیه شوند, پروتئین شیر آن ها افزایش می یابد. این بررسی نشان داد این اسیدهای آمینه اضافی, استفاده بدن از پروتئین ها را در خلال این دوره کاهش داده و سپس بعد از زایش گاو، بیشتر پروتئین های بدن برای ساخت پروتئین های شیر استفاده شده اند.

 

 

 

 

تأثیرات غیر غذایی بر پروتئین شیر

 

محتوای پروتئین شیر, تحت تأثیر نژاد, برتری ژنتیکی, مرحله شیرواری, فصل و سلامت پستان قرار دارد. نژادهای غیر از هولشتاین آمریکایی شیری با محتوای پروتئین بیشتر تولید می کنند. در سراسر دوره شیرواری, محتوای پروتئین شیر طرحی شبیه چربی دارد. این محتوای پروتئین معمولا ً در خلال ماه اول دوره شیرواری بیشتر است. تا حدی در دوره اوج شیردهی افول می کند و سپس افزایش یافته و در 250 روز شیرواری، درست به اندازه زمان کاهش تولید شیر بعد از به اوج رسیدن تولید آن، به حداکثر می رسد. سن گاوها تأثیر زیادی بر محتوای پروتئین شیر ندارد. پروتئین شیر عمدتا ً در طول ماه های تابستان, هنگام انجام تست چربی به دلیل تنش گرمایی کم می شود.

 

لاکتوز شیر

 

لاکتوز شیر (شکر شیر) در درجه اول توسط گلوکوز ساخته مي شود. بین لاکتوز تولید شده توسط گاو و مقدار شیر تولیدی یک ارتباط مستقیم برقرار است. تغییر در جیره غذا که به افزایش ذخیره گلوکوز پستان بینجامد, مقدار لاکتوز تولید شده را افزایش می دهد. تولید شیر افزایش می یابد بدون این که به غلظت لاکتوز شیر تولیدی افزوده شود. گلوکوز در درجه اول توسط پروپیونات (اسید چرب ناپایداری که بیشتر توسط تخمیر غلات در شکمبه تولید می شود) و بعضی پروتئین ها ساخته مي شود.

 

 

 

مراجع:

 

Adams, R.S., C.W. Heald, A.J. Heinrichs, L.W. Specht, and S.E. Barnard. 1987. Factors influencing milk protein test. Penn State Cooperative Extension.

 

Bachman, K.C. 1992. Managing Milk Composition. In: Large Dairy Herd Management. H.H. Van Horn and C.J. Wilcox, editors. American Dairy Science Association. p. 336.

 

Bequette, B.J., F.R.C. Backwell, and L.A. Crompton. 1998. Current Concepts of amino acid and protein metabolism in the mammary gland of the lactating ruminant. J. Dairy Sci. 81:2540.

 

Cant, J.P., E.J. DePeters, and R.L. Baldwin. 1991. Effect of dietary fat and postruminal casein administration on milk composition of lactating dairy cows. J. Dairy Sci. 74:211.

 

Chalupa, W. and C.J. Sniffen. 2000. Balancing rations for milk components. In: Proceedings of the 41st Annual New England Dairy feed conference. West Lebanon, NH.

 

Chow, J.M., E.J. DePeters, and R.L. Baldwin. 1990. Effect of rumen-protected methionine and lysine on casein in milk when diets high in fat or concentrate are fed. J. Dairy Sci. 73:1051

 

Coulon, J.B. and B. Remond. 1991. Variations in milk output and milk protein content in response to the level of energy supply to the dairy cow: a review. Livestock Prod. Sci. 29:31.

 

Emery, R.S. 1978. Feeding for increased milk protein. J. Dairy Sci. 61:825.

 

Emery, R.S. 1990. Feeding for milk components. Feed Management. Vol. 41., No. 9, p. 18.

 

Erdman, R. 1996. Milk fat depression: some new insight. In: Proceeding of the Tri-State Dairy Nutrition Conference, Fort Wayne, IN. p. 1.

 

Kaufmann, W. 1981. The significance of using special protein in early lactation (Also with regard to the fertility of the cow). In: Protein and Energy Supply for High Production of Milk and Meat. Proceedings of a Symposium of the Committee on Agricultural Problems of the Economics Commission for Europe and the Food and Agriculture Organization, Geneva, Switzerland. Jan 12-15, 1981. Pub. By Pergamon Press, New York. p. 117.

 

Macgregor, C. Yes, we can feed for milk protein. Hoard's Dairyman, March 10,1994, p. 191.

 

Mohamed, O.E., L.D. Satter, R.R.Grummer, and F.R. Ehle. 1988. Influence of dietry cottonseed and soybean on milk production and composition. J. Dairy Sci. 71:2677.

 

Polan, C.E., K.A. Cummins, C.J. Sniffen, T.V. Muscato, J.L. Vicini, B.A. Crooker, J.H. Clark, D.G. Johnson, D.E. Otterby, B. Guillaume, L.D. Muller, G.A. Varga, R.A. Murray, and S.B. Pierce-Sandner. 1991. Responses of dairy cows to supplemental rumen protected forms of methionine and lysine. G. Dairy Sci. 74:2997.

 

Proceedings of the 1990 Northeast Winter Dairy Management Schools – Extension Recommends. January, 1990. No. 135.

 

Seymour, W. and J. Nocek. 1994. Milk protein and amino acid nutrition in dairy cows. Agway Cooperator. January/February 1994, p. 16.

 

Sniffen, C.J. and L.E. Chase. 1981. Feeding management and butterfat depression. In: Dairy Management, a publication of Cornell Cooperative Extension, October, 1981.

    

 

مقاله های مربوطه:

 

Milk Protein

J.D. Ferguson, University of Pennsylvania

 

Milk Urea Nitrogen

J.D. Ferguson, University of Pennsylvania

 

Nutrition Changes Milk Composition

C.C. Stallings, Ph.D., Virginia Tech

 

Feeding to Maximize Milk Solids

R. Grant, University of Nebraska

 

Milk Urea Nitrogen Testing

Rick Grant, D. Drudik, and J. Keown, University of Nebraska – Lincoln

 

Balancing Rations for milk Components

Bill Chalupa, University of Pennsylvania, Charlie Sniffen, Miner Institude

 

Manipulating Milk protein Production and level in lactating Dairy Cows

Peter Robinson, University of California

 

Nutritional and Management Factors Affecting Solids-Not-Fats, Acidity, and Freezing Point of Milk

B. Harris, Jr., Ph.D. and K.C. Bachman, University of Florida

 

MUN as a management tool

M.F. Hutjens, Ph.D., University of Illinois

 

Troubleshooting Problems with Milkfat Depression

V.A. Ishler and R.S. Adams, Penn State University

 

Balancing Dietary Protein to Maximize Protein Recovery in Milk

H. Lapierre et al., Agriculture and Agri-Food Canada, Quebec, Laval University, Quebec

 

Rumen-Protected Amino Acids Improve Milk Production and Milk Protein Yield

L.M. Rode, Agriculture and AgriFood Canada, Limin Kung, Gr., University of Delaware

 

Matching Protein Delivery to Milk Production

W. Chalupa, Ph.D., University of Pennsylvania, C. J. Sniffen, Ph.D., W.H. Miner Institute

 

 

Feeding the Dairy Herd

L.O. Ely and L.D. Guthrie, University of Georgia

 

Factors that Influence Milk Fat Tests

L.D. Guthrie, University of Georgia

+ نوشته شده در  جمعه بیستم بهمن 1385ساعت 9:0  توسط رضا   |