JASFASS

انجمن علوم دام و طیور (اطلاع رسانی علمي و كاربردي )

 

ثرات سطوح مختلف اسیدآلی محافظت شده و نسبتهای متفاوت انرژی به پروتئین بر عملکرد، فلور میکروبی دستگاه گوارش و قابلیت هضم ایلئومی پروتئین در جوجه های گوشتی

محسن حیدری1 ، عباسعلی قیصری روحا کسری کرمانشاهی3 علی خدامی4

 دانشجوی کارشناسی ارشد دامپروری ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان، استادیار علوم دامی، مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی اصفهان استاد میکروبیولوژی ، دانشکده علوم دانشگاه اصفهان کارشناس صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی و احد خوراسگان

 

چکیده

به منظور بررسی اثرات اسیدهای آلی محافظت شده و نسبت انرژی به پروتئین جیره، بر قابلیت هضم ایلئومی پروتئین، فلور میکروبی ایلئوم و عملکرد جوجه های گوشتی از تعداد 468 قطعه جوجه گوشتی یکروزه سویه راس 308 به صورت طرح کاملاً تصادفی در قالب آزمایش فاکتوریل با 9 تیمار و 4 تکرار برای هر تیمار استفاده شد. در دوره 10-0 روزگی  نسبت انرژی به پروتئین در جیره های آزمایشی 125، 131 و137 بود و درهرنسبت انرژی به پروتئین نیز سه سطح صفر، 2/0و 4/0 درصد اسید آلی به خوراک اضافه شد. در دوره   28-10 روزگی تیمارهای مختلف فوق نسبتهای 144، 151 و 158 انرژی به پروتئین را در سطوح مختلف اسید آلی و در دوره 42-28 روزگی تیمارهای مختلف نسبت های 160 ، 168 و 178 انرژی به پروتئین را در سطوح مختلف اسید آلی دریافت کردند. نتایج نشان داد که سطو ح مختلف اسید آلی بر مصرف خوراک، افزایش وزن، ضریب تبدیل غذایی، وزن بدن و قابلیت هضم ایلئومی پروتئین اثر معنی داری نداشت.  با افزایش سطح اسید آلی ، pH محتویات ایلئوم و تعداد کلنی کلی فرم در هرگرم محتویات ایلئوم به طور معنی داری کاهش و تعداد کلنی لاکتوباسیل در هر گرم محتویات ایلئوم افزایش یافت (05/0>p). همچنین نسبتهای متفاوت انرژی به پروتئین بر ضریب تبدیل خوراک و وزن بدن اثر معنی داری نداشتند.  این نسبتها تنها در دوره42-0 روزگی اثرمعنی داری بر مصرف خوراک و افزایش وزن نشان دادند، به طوری که نسبت حد وسط انرژی به پروتئین پایین ترین مصرف خوراک و افزایش وزن را نشان داد.

واژه های کلیدی: جوجه گوشتی، اسیدآلی ، نسبت انرژی به پروتئین ، فلور میکروبی، قابلیت هضم ایلئومی  پروتئین 

 

 

تأثیر مخمر ساکارومایسس سرویسیه بر میانگین افزایش وزن روزانه و تعداد گلبولهای سفید خون در
بره های شیرخوار

محمدرضا رحمانی1، فرخ کفیل زاده2، محمد حسین هادی تواتری3

1-   دانشجوی کارشناسی ارشد رشته علوم دامی،2-  دانشیار دانشگاه رازی (کرمانشاه) ، 3-  عضو هیأت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی ومنابع طبیعی استان قزوین

چكيده

مخمرها میکروارگانیسمهای یوکاریوتی و از خانواده قارچها بوده که نه تنها از لحاظ صنعتی بلکه از لحاظ تغذیه ای نیز به عنوان یک افزودنی خوراکی برای دامها حائز اهمیت می باشند. اين مطالعه به منظور بررسی اثر مخمر ساکارومايسس سرويسيه بر میانگین افزايش وزن روزانه بره های شيرخوار، انجام شد. در ضمن تعداد گلبولهای سفيد خون بره ها به عنوان شاخصی از سيستم ايمنی آنها تعيين گرديد. در اين آزمايش تعداد 20 رأس بره نر نژاد شال، در قالب يک طرح کاملاً تصادفی مورد استفاده قرار گرفت.   بره ها به صورت کاملاً تصادفی، به دو گروه تقسيم شدند و بعد از دوره عادت پذيری از سن 30 تا 90 روزگی مبادرت به مصرف خوراک جامد با یا بدون مخمر نمودند. تجزیه آماری داده ها حاکی از آن بودکه مخمر مصرفی، اضافه وزن روزانه را در بره های شيرخوار به طور معنی داری (01/0>P)  افزايش داد. بطوريکه ميانگين افزايش وزن روزانه در بره های تغذيه شده با مخمر،
 14
± 213 گرم  و در گروه شاهد  6/14 ± 167 گرم  بود. مخمر تأثير معنی داری بر تعداد گلبولهای سفيد خون گروه آزمايشی، نسبت بـه گروه شاهد نـداشت (05/0<P)، اما کاهش قابل توجهی در وقوع اسهال در گروه آزمايشی مشاهده گشت. بطورکلی نتايج اين آزمايش نشان داد که افزودن مخمر ساکارومايسس سرويسيه به خوراک جامد کمکی بره های شيرخوار، باعث افزايش وزن روزانه و کاهش وقوع اسهال می گردد.

كليد واژه ها  : مخمر (ساکارومايسس سرويسيه)، بره شيرخوار، افزايش وزن روزانه، گلبولهای سفيد خون

 

 

اثر دو رقم و فرم دانه گندم با وبدون آنزیم بر عملکرد ، فیزیولوژی دستگاه گوارش و مورفولوژی روده باریک در جوجه‏های گوشتی

خدیجه رحیمی1 ، علی آقازداه2، رسول شهروز3 ،  وحید ساداتی4

1-      دانشجوی کارشناسی ارشد علوم دامی دانشگاه ارومیه 2- استاد یار گروه علوم دامی دانشگاه ارومیه 3-استادیار دانشکده دامپزشکی ارومیه  4 کارشناس ارشد علوم دامی دانشگاه شبستر

 

چکیده

اثرات دو رقم گندم ( سرداری وزرین ) با دو فرم دانه ( کامل و یا خردشده ) و با دوسطح آنزیم ( صفر و 1/0 g/kg) در یک آزمایش فاکتوریل ( 2×2×2) به صورت طرح کاملا تصادفی با 4 تکرار ( 10 پرنده در هر قفس) بر عملکرد و خصوصیات دستگاه گوارش و مورفولوژی روده جوجه های گوشتی مورد مطالعه قرار گرفت . ازسطوح گندم به ترتیب 10 % ( 14-7 روز) و 25 % ( 21-14 روز ) استفاده شد . در سن 21 روز از هر تیمار دو پرنده ، به صورت تصادفی کشتار شدند و از قسمتهای مختلف روده ها نمونه برداری به عمل آمد . رقم ، فرم دانه و آنزیم اثر معنی دار بر افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی نداشت . نوع رقم و آنزیم اثر معنی دار بر وزن سنگدان ، وزن روده و پانکراس نداشت ، لیکن جیره های حاوی دانه کامل گندم ( بدون توجه به رقم و آنزیم ) اثر معنی دار بر وزن سنگدان ، روده و پانکراس داشت (P<0/05) . استفاده از آنزیم اثر معنی دار بر ارتفاع وقطر پرز و عمق کریپت در نواحی ددنوم و ایلئوم نشان نداد . رقم زرین باعث افزایش معنی دار در ارتفاع پرز ایلئوم و کاهش عمق کریپت در ناحیه ددنوم و ایلئوم در مقایسه با رقم سرداری شد(P<0/05) .  فرم دانه اثر معنی دار بر هیچکدام از صفات مورفولوژیکی به جزء ارتفاع پرز ددنوم نداشت بطوریکه جیره حاوی دانه کامل گندم باعث افزایش معنی دار در ارتفاع پرز ددنوم شد(P<0/05) . 

واژه های کلیدی : گندم ،رقم ، آنزیم ، عملکرد ، مورفولوژی ، جوجه گوشتی .

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم تیر 1386ساعت 15:10  توسط رضا   |